මාධ්ය නිවේදනය
සත්තුකොණ්ඩාන් සමූල ඝාතනයේ 36 වන අනුස්මරණ දිනය සැමරේ
සිවිල් වැසියන් 186 දෙනෙකු ඝාතනය කර වසර 36ක් ගතවුවද යුක්තිය ඉටු වී නැහැ – ස්වාධීන ජාත්යන්තර විමර්ශනයක් අවශ්යයි
මඩකලපුව | 2026 සැප්තැම්බර් 9
1990 සැප්තැම්බර් 9 වන දින මඩකලපුව සත්තුකොණ්ඩාන් ප්රදේශයේ සිදුවූ බිහිසුණු සමූල ඝාතනයේ 36 වන අනුස්මරණ දිනය අද සවස 5.45ට සංවේදී අයුරින් සමරනු ලැබීය.
මෙම අවස්ථාවට ඝාතනයෙන් පීඩාවට පත් පවුල්වල සාමාජිකයන්, පූජකවරුන්, බලහත්කාරයෙන් අතුරුදහන් කළ පුද්ගලයන්ගේ ඥාතීන්, සිවිල් සමාජ ක්රියාකාරීන් සහ මහජනතාව විශාල පිරිසක් සහභාගී වී මියගිය පුද්ගලයන් සිහිපත් කළහ.
එක් රාත්රියක සිවිල් වැසියන් 186 දෙනෙකු ඝාතනය කිරීම
1990 සැප්තැම්බර් 9 වන දින සත්තුකොණ්ඩාන්, පිල්ලෙයාර්අඩි, පනිච්චයඩි සහ කොක්කුවිල් යන ගම්මානවල දෙමළ සිවිල් වැසියන් 186 දෙනෙකු රැගෙන ගොස් ඝාතනය කළ බවට සාක්ෂි සහ පැමිණිලි ඉදිරිපත් වී තිබේ.
ඝාතනයට ලක්වූවන් අතර වයස අවුරුදු එකට අඩු ළදරුවන් 5 දෙනෙකු, වයස අවුරුදු 10ට අඩු ළමුන් 42 දෙනෙකු, ගර්භනී කාන්තාවන් 9 දෙනෙකු සහ වයස අවුරුදු 68ට වැඩි වැඩිහිටියන් 28 දෙනෙකු ඇතුළත් වූ බවට සාක්ෂි පවතී.
මෙම පිරිස අතර සත්තුකොණ්ඩාන් ගම්මානයේ පුද්ගලයන් 38 දෙනෙකු, පනිච්චයඩි ගම්මානයේ 37 දෙනෙකු, පිල්ලෙයාර්අඩි ගම්මානයේ 62 දෙනෙකු සහ කොක්කුවිල් ගම්මානයේ 47 දෙනෙකු ඇතුළත් වූ බව සඳහන් වේ.
මෙම ඝාතනයෙන් දිවි ගලවාගත් ප්රධාන සාක්ෂිකරුවෙකු වන කන්දසාමි ක්රිෂ්ණකුමාර් ජනාධිපති කොමිසම ඉදිරියේ ලබාදුන් සාක්ෂියේදී, වයස අවුරුදු එකට අඩු ළදරුවන් පස් දෙනෙකු පවා කුරිරු ලෙස ඝාතනය කළ බව සඳහන් කර තිබේ.
හමුදා කඳවුරකට රැගෙන ගිය බවට සාක්ෂි
සිද්ධිය වූ දිනයේ සවස අදාළ ගම්මාන වටලා, හමුදා කඳවුරේ රැස්වීමක් පැවැත්වෙන බව පවසමින් ජනතාව කඳවුරට කැඳවාගෙන ගිය බවට සාක්ෂි ඉදිරිපත් වී තිබේ.
ගම්මාන හතරෙන් රැගෙන ආ පුද්ගලයන් සත්තුකොණ්ඩාන් බෝයිස් ටවුන් හමුදා කඳවුර ආසන්නයේ පිහිටි සහල් මෝලක ගොඩනැගිල්ලක රඳවා තබා, පසුව කණ්ඩායම් වශයෙන් පිටතට රැගෙන ගොස් ඝාතනය කළ බවට සාක්ෂිකරුවන් ප්රකාශ කර තිබේ.
පිරිමි පුද්ගලයන්ට පහර දී ඝාතනය කිරීම, කාන්තාවන් සහ තරුණ කාන්තාවන් ලිංගික හිංසනයට ලක් කිරීමෙන් අනතුරුව ඝාතනය කිරීම, ළමුන් සහ වැඩිහිටියන් ඇතුළු සිවිල් වැසියන් කුරිරු ලෙස ඝාතනය කිරීම සහ මළ සිරුරු ගිනි තැබීම සම්බන්ධයෙන්ද සාක්ෂි ඉදිරිපත් වී තිබේ.
ප්රධාන සාක්ෂිකරු කන්දසාමි ක්රිෂ්ණකුමාර්
මෙම ඝාතනයෙන් බරපතළ තුවාල ලබා දිවි ගලවාගත් කන්දසාමි ක්රිෂ්ණකුමාර් පසුව මඩකලපුව පුරවැසි කමිටුව විසින් බේරාගෙන මඩකලපුව රදගුරු නිවසේ ආරක්ෂිතව තබා ප්රතිකාර ලබා දී තිබේ.
ඔහුගෙන් ලබාගත් ප්රකාශය සහ හඬ පටිගත කිරීම පසුව ජනාධිපති කොමිසම වෙත සාක්ෂි ලෙස ඉදිරිපත් කර තිබේ.
ජනාධිපති කොමිසමේ විමර්ශනය
1994දී ජනාධිපති චන්ද්රිකා බණ්ඩාරනායක කුමාරතුංග විසින් උතුරු–නැගෙනහිර සිදුවූ බලහත්කාරයෙන් අතුරුදහන් කිරීම් සම්බන්ධයෙන් විමර්ශනය කිරීම සඳහා විශ්රාමික විනිසුරු කේ. බාලකිට්ණර්ගේ සභාපතිත්වයෙන් කොමිසමක් පත් කරන ලදී.
එම කොමිසම 1995 අප්රේල් 24 සිට මැයි 2 දක්වා මඩකලපුවේදී විමර්ශන පැවැත්වීය.
සත්තුකොණ්ඩාන් සිද්ධිය සම්බන්ධයෙන් කන්දසාමි ක්රිෂ්ණකුමාර් ඇතුළු සාක්ෂිකරුවන් කිහිපදෙනෙකු සාක්ෂි ලබා දුන් අතර, පීඩාවට පත් සිවිල් වැසියන් 72 දෙනෙකු පැමිණිලි ඉදිරිපත් කර තිබේ.
පිටු 145කින් සමන්විත කොමිසමේ වාර්තාව 1997දී ප්රකාශයට පත් කර තිබේ.
වසර 36ක් ගතවුවද වගවීමක් නැහැ
කෙසේ වෙතත්, එම වාර්තාව සහ එහි නිර්දේශ සම්බන්ධයෙන් ප්රමාණවත් ක්රියාමාර්ග ගෙන නොමැති බව පීඩාවට පත් පවුල් පෙන්වා දෙති.
ඒ හේතුවෙන් වසර 36ක් ගතවී ඇතත් ඝාතනයට ලක්වූ සිවිල් වැසියන් 186 දෙනාට සහ ඔවුන්ගේ පවුල්වලට යුක්තිය ඉටු වී නොමැත.
දේශීය මට්ටමින් සාක්ෂි ලබාගෙන, කොමිසම් මගින් විමර්ශන සිදුකර තිබියදීත් වගවීම තහවුරු කිරීමට නොහැකි වී ඇති බැවින්, මෙම සිද්ධිය සම්බන්ධයෙන් ස්වාධීන ජාත්යන්තර විමර්ශනයක් සිදුකිරීම අත්යවශ්ය බව අපි අවධාරණය කරමු.
අපගේ ඉල්ලීම්
1. සත්තුකොණ්ඩාන් සමූල ඝාතනය සම්බන්ධ ජනාධිපති කොමිසමේ වාර්තාව සම්පූර්ණයෙන්ම මහජනතාවට ප්රසිද්ධ කළ යුතුය.
2. කොමිසමේ නිර්දේශ ක්රියාත්මක නොකළේ මන්ද යන්න පිළිබඳ විමර්ශනයක් පැවැත්විය යුතුය.
3. සිද්ධියට සම්බන්ධ බවට චෝදනා එල්ල වී ඇති සියලු පුද්ගලයන් සම්බන්ධයෙන් ස්වාධීන ජාත්යන්තර විමර්ශනයක් පැවැත්විය යුතුය.
4. දිවි ගලවාගත් සාක්ෂිකරුවන්ගේ සහ පීඩාවට පත් පවුල්වල සාක්ෂි ආරක්ෂා කළ යුතුය.
5. සිද්ධියට අදාළ සියලු රාජ්ය සහ හමුදා ලේඛන හෙළිදරව් කළ යුතුය.
6. සත්තුකොණ්ඩාන් ඇතුළු නැගෙනහිර පළාතේ සිදුවූ සිවිල් ඝාතන සම්බන්ධයෙන් ස්වාධීන ජාත්යන්තර පරීක්ෂණයක් පැවැත්විය යුතුය.
7. ඝාතනයට ලක්වූ 186 දෙනා සිහිපත් කිරීම සඳහා නිල අනුස්මරණ ස්මාරකයක් ඉදිකළ යුතුය.
8. පීඩාවට පත් පවුල් සඳහා සත්යය, යුක්තිය සහ නැවත මෙවැනි සිදුවීම් සිදු නොවන බවට සහතිකයක් ලබා දිය යුතුය.
සත්තුකොණ්ඩාන් සමූල ඝාතනයට වසර 36ක් ගතවීම හුදෙක් අනුස්මරණ දිනයක් පමණක් නොවේ. එය යුක්තිය තවමත් ඉටු වී නොමැති බවට ජීවමාන සාක්ෂියකි.
ජීවිත 186ක සත්යය ඉතිහාසයෙන් මකා දැමිය නොහැක.
සාක්ෂිකරුවන්ගේ හඬ නිහඬ කළ නොහැක.
යුක්තිය සඳහා වූ ඉල්ලීම වළ දැමිය නොහැක.
